portretten

Portretten

Het fotograferen van mensen levert een apart probleem op. Mensen geven bij het portretteren zeker een stuk van zichzelf (weg). En er zijn mensen die dat per se, om wat voor reden dan ook, niet willen. Dan moet je dat respecteren en zeker geen foto nemen.

In islamitische landen heb ik geprobeerd erachter te komen waarom men niet op de foto wil. En ondanks veel gepraat ben ik geen stap dichter bij het 'waarom niet' gekomen.

Heeft het iets met godsdienst te maken? Hier in Nederland denken de mensen vaak dat de mensen daar zo primitief zijn dat ze denken dat je een stuk ziel van ze meeneemt als je een foto van ze maakt en dat ze daar bang voor zijn. Flauwekul. Daar wordt geen moment aan gedacht.

Heeft het iets met privacy te maken? Nee, ook niet, want het is ineens geen probleem meer wanneer je wat centjes geeft. Denken ze dat wij geld kunnen vragen voor de gemaakte foto en willen ze daarom meeverdienen? Ook niet, hoewel ik het niet eens zo'n gekke gedachte vind. Willen ze wat geld verdienen met nietsdoen? Dat zal zeker voor arme mensen een rol spelen, maar toch zeker niet voor de wat meer welgestelden.

Ik weet het niet en voor mij wordt het steeds ingewikkelder, want ik heb gemerkt dat je bij voorbeeld op markten vrijuit mensen kunt fotograferen, zeker als ze niet alleen op de foto gaan. Op markten is het zelfs zo dat de mensen zich daar soms aanbieden om op de foto te mogen zonder dat daar een tegenprestatie tegenover hoeft te staan.

Voor mij betekent het wel dat ik vrijwel alleen foto's van mensen neem nadat ik met ze heb gepraat en om toestemming heb gevraagd. Niet altijd natuurlijk, want op markten en in het stadsleven is het beter om de foto's ongemerkt te nemen, waardoor de opname gewoon veel echter en eerlijker wordt.

Tegenwoordig stuur ik aan mensen die ik heb geportretteerd altijd een afdrukje van hun foto.

Meer van dit soort foto's vindt u in de rubriek En masse: Portretten (en masse).