Een toerist loopt rond op een 'verre' markt. Hij voedert zijn ogen en ook
de oren en de neus en misschien de mond krijgen meer dan genoeg te doen.
Een lafenis voor de zintuigen.
Een goede markt is vooral levendig. Het beweegt er. Eigenlijk dus geen
goed onderwerp om te fotograferen. Toch doe ik het graag. Vooral mensen
kun je gemakkelijk fotograferen omdat alles er informeel toegaat. Ze zijn
met andere dingen bezig dan met op de foto gaan.
Voor ons gevoel is een oosterse markt rommelig, maar als je er vaker komt,
blijkt dat wat bij ons rommelig overkomt in feite zeer praktisch geordend
is. Alle handel krijgt de plaats die voor de verkopers en kopers het meest
logisch is.
Aardappelen, sinaasappels, uien en zware meloenen ga je bijvoorbeeld niet
op een verhoging uitstallen, die laat je op een berg op de grond liggen
of in de laadbak van een auto. Kruiden verkopen zeker beter als ze op
neus- en ooghoogte worden uitgestald. Fijne kruiden worden gepresenteerd
in keurige, fantastisch gekleurde, kegelvormige hoopjes die met veel zorg
door de verkoper worden 'geboetseerd' om de koper niet alleen via de neus
maar ook via het oog te verleiden. Helemaal niet rommelig, integendeel
zelfs. Groenten worden door de boeren zorgvuldig soort bij soort gerangschikt
op een matje op de grond gelegd. Vissen worden op soort en grootte gearrangeerd.
De compositie voor de foto wordt niet door de fotograaf gemaakt.
Waar het zeker wél rommelig is, is op tweedehands kledingmarkten, vooral
als er een nieuwe vracht koopwaar is aangekomen. Daar bewegen niet alleen
de handelaars en de koopsters (kleding is een vrouwending), maar ook de
koopwaar wappert door de lucht en verandert voortdurend van plek.
Inderdaad is de ordelijkheid op westerse markten (ook ingegeven door in
mijn ogen te ver doorgeschoten regels voor hygiëne en veiligheid) een
andere dan die in oosterse landen. Maar dáár blijft de markt tenminste
leven, terwijl de markten hier meer en meer op winkel-ketens in de openlucht
gaan lijken. Helaas vertonen langzaamaan de markten in Turkije, Marokko
en ook Egypte steeds meer gelijkenis met die van ons in Europa. Vooruitgang
noemt men dat.
© Ben de Graaf Bierbrauwer
Reacties naar benilse@quicknet.nl |
