In de Hollandse polders worden de percelen gescheiden door sloten en door
hekken. Voornamelijk door sloten. Sloten, kaarsrecht door mensen gegraven,
maar ze veranderen in de loop der tijden. Iedere sloot graaft op den duur
zijn eigen gang in het landschap en daardoor verschillen ze dan ook allemaal
van elkaar. Oude sloten zijn zelden echt recht, ook niet na de schouw.
Mijn foto's van die sloten zijn beslist niet 'meer van hetzelfde', maar
laten juist de verschillen zien.
Ik fotografeer overal sloten en ook het hele jaar door. Omdat ze zo verschillen.
Sloot in het veen. Sloot in de klei. Sloot in het zand. Op een zonnige
dag, als het bewolkt is. Gegraven door weiden, gegraven door bouwland.
De sloot weerspiegelt het weer, de lucht. De sloot weerkaatst het licht.
Rimpels, golfslag. Begroeiing van de wal, begroeiing in de sloot. De kleur
van het water.
Zelfs tien keer dezelfde sloot fotograferen levert tien verschillende
foto's op.
Hekken verdelen net als sloten de percelen. Ze spelen een belangrijke
rol, want ze bepalen als het ware de compositie van het landschap. Een
hek werkt als een lijn die de vlakken scheidt. Ik probeer dat in de foto
over te brengen, waardoor de foto soms een enigszins abstract karakter
krijgt.
Meer van dit soort foto's vindt u in de rubriek En masse: Lijnen in het landschap (en masse).
© Ben de Graaf Bierbrauwer
Reacties naar benilse@quicknet.nl |