De titel Langs de kust roept vooral beelden op van zandstranden met zon- en zeezoekers. En van die stranden heb ik natuurlijk ook wel foto's gemaakt. Maar er zijn ook kusten zijn waar de mens niets te zoeken heeft.

Hoewel ... In Portugal en ook in Marokko zitten er boven op de rots dikwijls mensen hun leven te riskeren door te proberen met een hengel soms vijftig, zestig meter in de oceaan beneden hen een zeebaars of een makreel te vangen. En dat lukt ze ook nog een paar keer per uur!

De zee en daarmee ook de kust is, denk ik, naast mensen natuurlijk, één van de meest gefotografeerde onderwerpen.

Er zijn maar weinig spectaculaire opnamen van de zee te maken, behalve wanneer er een storm overheen raast. Het is waarschijnlijk daarom dat ik de zee eigenlijk altijd maar een bescheiden plaats gun op de opname. Ik neem bij de kust vrijwel altijd een hoog standpunt in, zodat er meer land- dan zeeschap op de foto komt. De horizon ligt daardoor bovenin de foto.

Het is trouwens heel erg moeilijk om een visueel evenwicht in kustopnamen te bereiken. De zee en de lucht zijn meestal veel lichter van toon dan het land. Het land staat op de foto altijd aan één van de zijkanten, waardoor het gevaar groot is dat de foto visueel kantelt. Het land vraagt veel aandacht, terwijl er op zee en vaak ook in de lucht weinig te zien is, alleen maar een vlakke kleur.

Nog een probleem, maar dan een technisch, is dat bij het fotograferen aan zee er eigenlijk vaak te veel licht is. De belichtingsmeter van de camera slaat dan een beetje op hol, vooral als we met tegenlicht willen fotograferen. Wat wel wil helpen is het diafragma vergroten met twee of drie stops, maar dat geeft dan weer problemen met de scherptediepte. Zelf maak ik bij tegenlicht altijd meerdere opnamen - dat kan tegenwoordig gemakkelijk met die digitale camera's - en bewaar de foto's die naar mijn zin zijn.

© Ben de Graaf Bierbrauwer
Reacties naar benilse@quicknet.nl