kinderen

Kinderen

"Kinderen zijn hinderen."
Deze 'wijsheid' is niet van mij, maar werd in de zeventiende eeuw opgeschreven door Vadertje Cats. Op rondreis door Marokko moest ik vaak aan die wijsheid denken.

In Marokko zijn erg veel kinderen. Ik meen dat meer dan 65% van de bevolking onder de 35 jaar oud is. In Marokko kun je de kinderen nooit ontlopen; ze zijn werkelijk overal. En ze komen ogenblikkelijk tevoorschijn als ze een 'vreemde' auto zien. Met tientallen. En ze willen altijd iets hebben. Bedelen dus.

Op de heenweg naar Marokko barst ons campertje uit z'n voegen van alle weggeefspullen die we meenemen. Eenmaal in Marokko aangekomen zouden we alles binnen een paar minuten kwijt kunnen zijn, maar wij delen niets uit, wij brengen het naar het kantoor van de stichting Berbers in Nood (erg vrij vertaald!) en daar zorgt men voor een eerlijke verdeling.

Wat wij op onze laatste reis wél in Marokko weggaven waren echte leren voetballen (dertig stuks) en ongeveer honderd goeie tennisballen. Maar vóór wat hóórt wat. Op de foto voor een bal! Iedereen tevreden.

In andere landen - Syrië, Egypte, Jemen - ruilden we met kinderen ballpoints voor een foto. Dat bleek achteraf niet zo'n succesvolle ruil voor de kinderen te zijn, want die goedkope van de Hema begonnen door de hoge temperaturen in die landen in de kortste keren vreselijk te lekken. Merkwaardig genoeg bleven ze ondanks dat ze dat wisten steeds om 'stylos' bedelen. In die islamitische landen wilden jongens trouwens ook wel op de foto zónder ballpoint, terwijl meisjes dan meestal wegdoken.