En masse Reportages Welkom Thema's Verhalen

Aankondiging


Het kost op Kreta beslist geen moeite om fotografeerbare klokken te vinden. Overal op het eiland zijn er kerken, kerkjes en kapelletjes te vinden met daarbij een klokkenstoel. Vaak staat de klokkenstoel bovenop het gebouwtje. Soms zijn de klokken ook verleidelijk gemakkelijk opgehangen in een naburige boom.

De klokken worden gebruikt om een gebeurtenis aan te kondigen, net als overal in de wereld. Dat kan een bruiloft zijn, een doopplechtigheid, een gewone kerkdienst, een begrafenis.

Vroeger luidden de klokken trouwens vaker dan tegenwoordig. Het aantal diensten neemt als gevolg van een gebrek aan priesters spectaculair af. Eén priester moet vaak meerdere dorpen bedienen en komt daarom in ieder dorp maar ééns in de zoveel weken.

Soms denk ik dat de mensen dat helemaal niet zo erg vinden, want de kerkplechtigheden duren gewoonlijk vaak eindeloos van 's morgens zeven uur tot een uur of twaalf, een in de middag. De gelovigen zijn dan dus een goed deel van de dag 'kwijt'. En ook voor de gelovigen is de zondag een vrije dag!

Ik heb een keer een huwelijksplechtigheid bijgewoond die ongeveer de gehele dag en avond in beslag nam. Gelukkig kun je bij zulke diensten in- en uitlopen zo vaak je maar wilt. En dat doet iedereen dan ook, wat de ongedwongen sfeer zeer ten goede komt.

Soms dient klokgelui ook als alarm voor een (bos)brand. Ooit, ongeveer veertig jaar geleden, ben ik de heuvel van Argos op de Peloponnesos opgeklommen om daar het indrukwekkende fort dat op die heuvel ligt te bekijken. Voor dat fort bevindt zich een kapelletje met een klokkentoren. Ik kon het gewoon niet laten en vestigde met klokgelui nadrukkelijk de aandacht van de bewoners van het slaperige stadje beneden op me. Men dacht waarschijnlijk, zeker weet ik het niet, dat er brand was.

Beneden weergekeerd werd ik meewarig en verwijtend aangestaard. Ik werd niet gearresteerd noch ondervraagd, maar ik voelde duidelijk dat men mij niet moest, terwijl toen juist de vreemdelingen altijd met open armen werden ontvangen. Je hoorde ze denken: Wat een idioot die zomaar de klok luidt! Nadien heb ik het nooit meer gewaagd om klokken te beroeren, zelfs niet heel zachtjes ...


© Ben de Graaf Bierbrauwer
Reacties naar benilse@quicknet.nl