Het kost op Kreta beslist geen moeite om fotografeerbare klokken te vinden.
Overal op het eiland zijn er kerken, kerkjes en kapelletjes te vinden
met daarbij een klokkenstoel. Vaak staat de klokkenstoel bovenop het gebouwtje.
Soms zijn de klokken ook verleidelijk gemakkelijk opgehangen in een naburige
boom.
De klokken worden gebruikt om een gebeurtenis aan te kondigen, net als
overal in de wereld. Dat kan een bruiloft zijn, een doopplechtigheid,
een gewone kerkdienst, een begrafenis.
Vroeger luidden de klokken trouwens vaker dan tegenwoordig. Het aantal
diensten neemt als gevolg van een gebrek aan priesters spectaculair af.
Eén priester moet vaak meerdere dorpen bedienen en komt daarom in ieder
dorp maar ééns in de zoveel weken.
Soms denk ik dat de mensen dat helemaal niet zo erg vinden, want de kerkplechtigheden
duren gewoonlijk vaak eindeloos van 's morgens zeven uur tot een uur of
twaalf, een in de middag. De gelovigen zijn dan dus een goed deel van
de dag 'kwijt'. En ook voor de gelovigen is de zondag een vrije dag!
Ik heb een keer een huwelijksplechtigheid bijgewoond die ongeveer de gehele
dag en avond in beslag nam. Gelukkig kun je bij zulke diensten in- en
uitlopen zo vaak je maar wilt. En dat doet iedereen dan ook, wat de ongedwongen
sfeer zeer ten goede komt.
Soms dient klokgelui ook als alarm voor een (bos)brand. Ooit, ongeveer
veertig jaar geleden, ben ik de heuvel van Argos op de Peloponnesos opgeklommen
om daar het indrukwekkende fort dat op die heuvel ligt te bekijken. Voor
dat fort bevindt zich een kapelletje met een klokkentoren. Ik kon het
gewoon niet laten en vestigde met klokgelui nadrukkelijk de aandacht van
de bewoners van het slaperige stadje beneden op me. Men dacht waarschijnlijk,
zeker weet ik het niet, dat er brand was.
Beneden weergekeerd werd ik meewarig en verwijtend aangestaard. Ik werd
niet gearresteerd noch ondervraagd, maar ik voelde duidelijk dat men mij
niet moest, terwijl toen juist de vreemdelingen altijd met open armen
werden ontvangen. Je hoorde ze denken: Wat een idioot die zomaar de klok
luidt! Nadien heb ik het nooit meer gewaagd om klokken te beroeren, zelfs
niet heel zachtjes ...
© Ben de Graaf Bierbrauwer
Reacties naar benilse@quicknet.nl |